alles over ongeneeslijke ziektes
← Alle ziektes Zeldzame en erfelijke aandoeningen

Ataxie van Friedreich

Wil je bericht krijgen als er nieuw onderzoek is over Ataxie van Friedreich? Dat kan met een account. Maak een gratis account of log in.

Laatst bijgewerkt: 2026-08-10 · automatisch gecontroleerd, steekproefsgewijs nagelopen

# Ataxie van Friedreich

Wat is het

Ataxie van Friedreich (FA) is een erfelijke ziekte waarin zenuwcellen in het ruggenmerg en bepaalde delen van het brein geleidelijk beschadigd raken. Het woord 'ataxie' betekent 'geen coördinatie' — en dat is inderdaad wat er gebeurt: de controle over spieren verslechtert stap voor stap.

De ziekte wordt veroorzaakt door een afwijking in het erfelijk materiaal (DNA) en verschijnt meestal in de puberteit of vroege volwassenheid, hoewel er variatie bestaat. Het is een progressieve aandoening, wat betekent dat symptomen in de loop van jaren geleidelijk erger worden. FA hoort bij de groep van erfelijke neurodegeneratieve aandoeningen — ziektes waarbij zenuwcellen langzaam kapotgaan.

Het is belangrijk om te weten dat FA zeldzaam is. In Nederland hebben ongeveer honderd tot tweehonderd mensen deze diagnose.

Oorzaken

FA ontstaat door een fout in het gen dat codeert voor een eiwit dat 'frataxine' heet. Dit eiwit speelt een rol in het energiehuishouden van cellen, vooral in zenuwcellen. Zonder werkend frataxine kunnen die cellen hun energie niet goed beheren, en accumuleren er giftige stoffen.

De ziekte is **autosomaal recessief**, wat betekent dat je twee kopieën van het defecte gen moet erven — één van je moeder en één van je vader — om FA te krijgen. Als je ouders alletwee drager zijn (maar zelf niet ziek), hebben ze elk 50% kans om het gen door te geven. Dat geeft hun kinderen elk een kans van 25% om FA te ontwikkelen.

De erfelijke fout vindt plaats vóór de geboorte, maar symptomen kunnen jaren later optreden.

Hoe verloopt de ziekte

FA verloopt in een voorspelbaar patroon, hoewel de snelheid verschilt van persoon tot persoon.

**Beginfase (jaren 1-5 na verschijning symptomen)**
Movimento-onrust en evenwichtsproblemen nemen toe. Mensen merken dat ze voorzichtiger moeten lopen, vaker struikelen, en dat trappen of oneffen grond lastiger wordt. Ook fijne motoriek — zoals schrijven of knoopjes dichtmaken — kan moeilijker worden.

**Middenfase (jaren 5-15)**
De problemen met lopen nemen toe. Veel mensen hebben rond 10-15 jaar na de eerste symptomen een rollator of rolstoel nodig. Ook de armen en handen worden minder beweeglijk. Spreken kan wat onduidelijker worden, en het kauwvermogen kan afnemen.

**Latere fase**
De ziekte stabiliseert zich grotendeels. De fysieke beperkingen zijn groot, maar veel patiënten leven jaren of decennia in deze fase. Dit is ook wanneer hartproblemen duidelijker kunnen worden.

Symptomen per fase

**Beweging en coördinatie (aanwezig in alle fasen)**
- Balanceproblemen en onvast lopen (vaak het eerste symptoom)
- Spastische benen (stijfheid en spasmen)
- Tremor (beven) van handen en hoofd
- Moeite met fijne motoriek (schrijven, knopen)
- Verlies van proprioceptie (gevoel waar je lichaamsdelen in de ruimte zijn)

**Spreken en slikken (verschijnen naarmate de ziekte vordert)**
- Onduidelijke spraak
- Slikmoeilijkheden (dysfagie)
- Keel- of vermoeidheid tijdens spreken

**Ogen**
- Oogbewegingsproblemen (nystagmus)
- Verslechtering van zicht
- Gevoeligheid voor licht

**Hart**
- Verdikte hartspierweefsel (hypertrofische cardiomyopathie)
- Ritmestoornissen (aritmieën)
- Hartfalen (in latere fasen)
- Deze hartproblemen zijn een van de meest ernstige complicaties

**Overige**
- Concentratie- en geheugenproblemen kunnen voorkomen, maar ernstige dementie is **niet** typerend voor FA
- Diabetes of suikerregulering kan verslechterd zijn
- Uitval van zenuwfuncties in voeten en handen (perifere neuropathie)

Wat het betekent voor het dagelijks leven

In de beginfase hebben veel mensen nog relatief veel vrijheid, al moeten zij voorzichtiger lopen en kunnen valrisico's toenemen. Veel jongeren met FA gaan nog naar school en universiteit, zij het soms met aanpassingen.

Naarmate de ziekte vordert, worden hulpmiddelen nodig: eerst een wandelstok of rollator, later een rolstoel. Zelfstandig wonen wordt moeilijker. Veel mensen hebben uiteindelijk begeleiding of thuiszorg nodig voor dagelijkse taken.

Werk is in de beginfase soms nog mogelijk, vooral in beroepen waar fysieke kracht minder belangrijk is. Maar veel mensen moeten hun werk stap voor stap aanpassen of stopzetten.

Omgang met anderen kan lastiger worden door spraakproblemen, maar mensen met FA hebben meestal volledige mentale capaciteiten. Dat is belangrijk voor relaties en sociale contacten.

Autorijden wordt op termijn onmogelijk door motorische problemen.

De hartproblemen vereisen regelmatige controle en kunnen medicijnen nodig maken. Dit is een aandachtspunt dat goed in de gaten gehouden moet worden.

Vooruitzichten

FA is een aandoening die niet geneest, en de huidige behandelingen kunnen de onderliggende ziekte niet keren. Ze kunnen wel symptomen helpen verlichten en sommige complicaties vertragen.

Over de levensverwachting is voorzichtigheid geboden. Medische gegevens tonen aan dat mensen met FA een gemiddeld lagere levensverwachting hebben dan de algemene bevolking, vooral door hartcomplicaties. Echter: deze cijfers zeggen niets over één persoon. Veel factoren — hoe snel de ziekte evolueert, hoe goed het hart meewerkt, hoe goed de zorg georganiseerd is — spelen een rol.

**Onderzoeks- en behandelmogelijkheden**

In de afgelopen jaren is onderzoek in een stroomversnelling geraakt. Verschillende behandelingen worden onderzocht of zijn recent toegelaten:
- Bepaalde medicijnen die gericht zijn op antioxidantische processen (ter bescherming van cellen tegen schadelijke stoffen)
- Fysiotherapie en revalidatie, die helpen spiersterkte zo lang mogelijk behouden
- Hartbewaking en eventuele behandeling van hartproblemen
- Logopedische begeleiding wanneer spreken en slikken moeilijker worden

Onderzoek richt zich onder meer op manieren om ijzeropname in cellen beter te regelen, op genstilering, en op bescherming van zenuwweefsel. Dit veld beweegt, maar van deze onderzoeken zijn nog niet allemaal de toepassingen in de praktijk gekomen.

Veelgestelde vragen

**Is FA erfelijk voor mijn kinderen?**
Ja, de ziekte is erfelijk overgebracht, maar dat werkt alleen als beide ouders dragers zijn (homozygoot recessief). Als jij FA hebt en je partner geen drager is, zullen je kinderen het gen erven maar (waarschijnlijk) niet ziek worden — ze zijn wel dragers. Het is verstandig dit in een genetisch consult te bespreken, zeker als je kinderen wilt.

**Kan FA voorkomen worden?**
Nee, je kunt FA niet voorkomen als je de erfelijke aanleg hebt. Wel kun je via genetisch onderzoek en voorlichting betrokken familieleden testen, zodat zij weten of zij drager zijn.

**Kan FA in remissie gaan of stabiliseren?**
De ziekte verloopt stap voor stap, en de richting is meestal vooruit (meer beperking). Stabilisatie kan plaatsvinden — er zijn lange perioden waarin de symptomen minder snel erger worden. Volledig terugdraaien van schade is niet mogelijk.

**Welke specialisten moet ik raadplegen?**
Bij FA zijn meestal verschillende specialisten betrokken: een neuroloog (voor algehele controle), een cardioloog (vanwege hartrisico), en afhankelijk van symptomen fysiotherapeut, logopedist, en anderen. Een multidisciplinair team in een specialistencentrum werkt vaak het beste.

---

_Deze informatie vervangt nooit het oordeel van een arts. Bespreek je situatie altijd met je eigen behandelaar._

↑ Terug naar boven

Gebruikte bronnen

Boven elke bron staat in één zin waar het onderzoek over gaat, zodat je niet op een Engelse vaktitel hoeft af te gaan. Meer studies over Ataxie van Friedreich vind je bij publicaties en studies.

↑ Terug naar boven

codex.care geeft geen medisch advies. Bespreek klachten, medicatie en behandelkeuzes altijd met je eigen behandelaar.