alles over ongeneeslijke ziektes
← Alle ziektes Hersenen en zenuwstelsel

Spinale spieratrofie (SMA)

Wil je bericht krijgen als er nieuw onderzoek is over Spinale spieratrofie (SMA)? Dat kan met een account. Maak een gratis account of log in.

Laatst bijgewerkt: 2026-08-09 · automatisch gecontroleerd, steekproefsgewijs nagelopen

# Spinale spieratrofie (SMA)

Wat is het

Spinale spieratrofie, afgekort als SMA, is een erfelijke ziekte waarbij de zenuwcellen in het ruggenmerg geleidelijk afsterven. Deze zenuwcellen, motorische neuronen genoemd, zijn verantwoordelijk voor het sturen van spierbewegingen. Wanneer zij verloren gaan, verslappen de spieren langzaam en wordt het steeds moeilijker om te bewegen.

SMA wordt veroorzaakt door een afwijking in een gen dat het eiwit SMN (survival of motor neuron) aanmaakt. Dit eiwit is essentieel voor het gezond functioneren van motorische neuronen. Zonder genoeg van dit eiwit kunnen deze cellen niet goed werken en sterven uiteindelijk af.

De ziekte komt voor in verschillende vormen, afhankelijk van de leeftijd waarop symptomen beginnen en hoe snel zij voortschrijden. Sommige vormen beginnen al in zuigelingenleeftijd en zijn ernstig; andere verschijnen pas later in het leven en verlopen langzamer.

Oorzaken

SMA is een genetische ziekte die erfelijk is. Het wordt veroorzaakt door een afwijking in het SMN1-gen, dat op het 5de chromosoom ligt. Als beide ouders drager zijn van dezelfde genmutatie, bestaat voor elk kind een kans van 25% om SMA te krijgen.

Het lichaam maakt normaal gezien twee SMN-genen: SMN1 en SMN2. Bij SMA ontbreekt of is het SMN1-gen beschadigd. Het SMN2-gen kan soms gedeeltelijk zijn taak overnemen, maar meestal niet volledig. Hoe meer functioneel SMN2-gen iemand heeft, hoe milder de ziekte meestal verloopt.

Onderzoek duidt erop dat ook andere factoren, zoals bepaalde omgevingsinfluenzen en epigenetische veranderingen, kunnen meespelen in hoe ernstig de ziekte zich uit. Dit helpt verklaren waarom dezelfde genmutatie soms verschillend kan verlopen bij verschillende mensen.

Hoe verloopt de ziekte

SMA is progressief, wat betekent dat het over het algemeen geleidelijk erger wordt. De snelheid en ernst van verslechtering hangen af van het type SMA.

**Type 1 (infantiele SMA, begin voor 6 maanden)**: Dit is de ernstigste vorm. Symptomen verschijnen al heel jong. Zonder behandeling verergert de ziekte snel. Kinderen kunnen moeite hebben met ademen vanwege zwakte van de ademhalingsademhalingsspieren.

**Type 2 (intermediair, begin 6 tot 18 maanden)**: Symptomen ontstaan iets later. De ziekte verergert langzamer dan type 1, maar kinderen hebben meestal veel ondersteuning nodig.

**Type 3 (juveniel, begin na 18 maanden tot volwassenheid)**: Dit is milder. Symptomen beginnen later en voortschrijding is langzamer. Veel mensen kunnen tot volwassenheid blijven lopen, hoewel met enige moeite.

**Type 4 (volwassen)**: Dit is zeldzaam en begint pas op volwassen leeftijd. Voortschrijding is meestal traag.

Moderne behandelingen hebben het verloop van de ziekte in de afgelopen jaren flink kunnen veranderen. Wanneer behandeling vroeg wordt gestart, kan verdere verslechtering worden vertraagd of zelfs gestopt.

Symptomen per fase

**Vroege fase**:
- Zwakte in de benen, vaak eerst opgemerkt als moeite met rollen, zitten of staan
- Bij zuigelingen soms voeding- of ademhalingsproblemen
- Minder actief en alert dan leeftijdsgenoten
- Moeilijk opheffen van het hoofd of hals
- Tremor (fijne bevingen) in handen

**Verdere voortschrijding**:
- Geleidelijke verlies van kracht in armen en benen
- Steeds meer hulp nodig bij dagelijkse activiteiten
- Bij sommigen spraakproblemen of moeite met kauwenen slikken
- Mogelijk afname van spiermassa
- Vermoeidheid neemt toe
- Hoesten kan zwakker worden

**Geavanceerde fase** (wanneer niet behandeld):
- Ernstige spierzwakte, soms totale immobiliteit van ledematen
- Afhankelijkheid van hulp bij alle bewegingen
- Adem- en hoestproblemen nemen toe
- Mogelijk een voedingssonde nodig
- In sommige gevallen ademhalingshulp vereist

Bij kinderen die vroeg behandeld worden, kan de progressie aanzienlijk afwijken van dit beeld.

Wat het betekent voor het dagelijks leven

De impact van SMA op dagelijks leven hangt sterk af van het type en hoe snel de ziekte voortschrijdt, en ook veel af van beschikbare behandeling.

**Mobiliteit**: In mildere vormen kunnen mensen vaak nog fietsen, wandelen of zelf verplaatsen, hoewel dit vermoeiend wordt. Bij ernstiger vormen is hulp nodig om zich voort te bewegen, en kunnen aangepaste hulpmiddelen zoals rolstoelen of liften nodig zijn.

**Zelfstandigheid**: Afhankelijk van de ernst, kan alles van zelfverzorging tot vrijetijdsactiviteiten moeilijker worden. Dit vraagt soms hulp van naasten of professionele zorg.

**School en werk**: Kinderen en jongvolwassenen kunnen onderwijs volgen, al heeft het soms aanpassingen nodig, zoals aangepaste fysieke inspanning of hulpmiddelen. Werkenden moeten soms hun werkplek aanpassen.

**Familie**: SMA heeft gevolgen voor het hele gezin. Ouders of partners bieden veel zorg, wat fysiek en emotioneel belastend kan zijn.

**Longfunctie**: Bij ernstige vormen kan de adem- en hoestfunctie verzwakken, wat voorzorg vereist, vooral bij infecties.

**Voeding**: Zwakte van spieren voor kauwenen slikken kan voeding complexer maken; soms wordt voeding via een sonde gegeven.

Veel van deze uitdagingen kunnen worden beperkt door passende behandeling, ondersteuning en aanpassingen thuis en op het werk of op school.

Vooruitzichten

De vooruitzichten voor SMA zijn in de afgelopen jaren aanzienlijk verbeterd dankzij nieuwe behandelingen. Deze kunnen het voortschrijden van de ziekte vertragen of zelfs stilzetten, vooral wanneer zij vroeg worden gestart.

Voor **type 1** zonder behandeling was overleving voorheen beperkt tot enkele jaren. Met huidige behandelingen kunnen kinderen veel langer overleven en soms zelfs nieuwe vaardigheden bereiken, hoewel de ziekte ernstig kan blijven.

Voor **type 2 en 3** is de vooruitzicht beter. Met behandeling kunnen veel kinderen hun huidige functieveries beperken of verbeteren; sommigen kunnen zelfs bepaalde bewegingen terugwinnen die verloren leken.

Voor **type 4** (volwassen-begin) verloopt de ziekte meestal langzaam, en veel mensen kunnen decennialang een relatief zelfstandig leven leiden.

Let wel: deze algemene cijfers zeggen niets over het persoonlijke verloop bij één iemand. Veel hangt af van hoe snel iemand gediagnosticeerd wordt, welke behandeling beschikbaar is, en hoe goed iemand erop reageert.

Veelgestelde vragen

**Is SMA erfelijk en kan ik het mijn kinderen doorgeven?**

SMA is erfelijk, maar alleen als beide ouders drager zijn van dezelfde genmutatie. Dragers hebben zelf geen symptomen. Als beide ouders drager zijn, is de kans dat elk kind SMA krijgt 25%. Genetisch counseling kan helpen inzicht te geven in risico's in je familie en je keuzes.

**Kan SMA voorkomen worden?**

Genetische behandelingen kunnen in sommige gevallen genafwijkingen corrigeren of compenseren. Dit valt onder genentherapie en is in bepaalde situaties beschikbaar. Dit is echter altijd iets dat in overleg met specialisten wordt besproken.

**Hoe snel wordt iemand erger?**

Dit varieert enorm. Bij type 1 kan verslechtering weken tot maanden zijn; bij type 3 jaren. Modern behandeling kan dit patroon sterk vertragen. Alleen je eigen arts kan je situatie beoordelen.

**Kan SMA worden genezen?**

Volledig genezing is op dit moment niet mogelijk, maar beschikbare behandelingen kunnen de ziekte zeer effectief vertragen of stilzetten. Onderzoek gaat door naar nieuwe therapieën. Dit is een snelveranderend veld.

---

_Deze informatie vervangt nooit het oordeel van een arts. Bespreek je situatie altijd met je eigen behandelaar._

↑ Terug naar boven

Gebruikte bronnen

Boven elke bron staat in één zin waar het onderzoek over gaat, zodat je niet op een Engelse vaktitel hoeft af te gaan. Meer studies over Spinale spieratrofie (SMA) vind je bij publicaties en studies.

↑ Terug naar boven

codex.care geeft geen medisch advies. Bespreek klachten, medicatie en behandelkeuzes altijd met je eigen behandelaar.