vervangingstherapie

Bij vervangingstherapie krijgt iemand een stof toegediend die het eigen lichaam niet meer in voldoende mate aanmaakt. Dit kan gaan om hormonen, zoals bij schildklier- of bijnierproblemen, of om enzymen die bij bepaalde stofwisselingsziekten ontbreken. De stof wordt meestal via tabletten, injecties of een infuus toegediend, zodat het lichaam weer kan functioneren zoals het zou doen zonder de ziekte. Het woord komt oorspronkelijk uit de endocrinologie, waar hormoonvervanging al lang wordt toegepast, maar wordt inmiddels ook gebruikt bij andere chronische aandoeningen. Op een site over ongeneeslijke ziektes komt de term vaak terug omdat veel aandoeningen blijvend orgaan- of hormoonverlies veroorzaken, waardoor deze vorm van behandeling levenslang nodig blijft.