amyloïd-bèta

Amyloïd-bèta is een eiwit dat van nature in het lichaam voorkomt, maar dat bij sommige mensen samenklontert tot ophopingen in de hersenen, de zogenoemde plaques. Deze ophopingen worden gezien als een van de kenmerken van de ziekte van Alzheimer, al is nog niet volledig duidelijk of ze de oorzaak zijn of eerder een gevolg van het ziekteproces. Onderzoekers kunnen de hoeveelheid amyloïd-bèta in het lichaam meten via hersenscans of door onderzoek van het hersenvocht. Verschillende medicijnen die worden ontwikkeld tegen Alzheimer richten zich specifiek op het verminderen van deze eiwitophopingen. De term komt daarom regelmatig voor op een platform over ongeneeslijke ziektes, vooral bij informatie over dementie en het brein.