longschade

Longschade betekent dat het weefsel van de longen beschadigd is, waardoor ze minder goed zuurstof kunnen opnemen en afvalstoffen kunnen afvoeren. De schade kan ontstaan door een infectie, een ontsteking, roken of als gevolg van een behandeling zoals bestraling of chemotherapie. Artsen stellen longschade vast met onderzoeken zoals een longfunctietest of een scan van de borstkas. Bij sommige chronische ziektes is longschade blijvend en kan de ademhaling er merkbaar moeilijker door worden. Het woord komt voor omdat longschade een veelvoorkomend gevolg is van zowel ziektes als de behandelingen die daarvoor worden gegeven.