longfunctieonderzoek

Een longfunctieonderzoek meet hoeveel lucht de longen kunnen bevatten en hoe snel die lucht in en uit de longen kan stromen. Tijdens het onderzoek wordt meestal via een mondstuk in een apparaat geblazen, dat de longinhoud en luchtstroom registreert. Artsen gebruiken de uitslag om longziektes vast te stellen, de ernst ervan te bepalen of te volgen hoe een ziekte zich in de tijd ontwikkelt. Het onderzoek is niet belastend en duurt meestal maar een paar minuten. Bij chronische longziektes die niet te genezen zijn, wordt een longfunctieonderzoek vaak herhaald om te zien hoe de longen zich over tijd houden.