ijzeroverschot

Bij een ijzeroverschot slaat er meer ijzer op in het lichaam dan nodig is, vooral in organen zoals de lever, het hart en de alvleesklier. Dit kan ontstaan door een erfelijke aandoening waarbij het lichaam te veel ijzer opneemt uit voeding, of door herhaalde bloedtransfusies. Op de lange termijn kan het overtollige ijzer de werking van organen beschadigen, wat kan leiden tot bijvoorbeeld leverschade of hartproblemen. Een ijzeroverschot wordt vaak vastgesteld met bloedonderzoek of soms met een biopsie van de lever. Het woord komt voor bij ziektes waarbij ijzerstapeling een rol speelt, zoals bepaalde erfelijke aandoeningen en bloedziektes waarvoor regelmatig bloed wordt toegediend.