inspanningsintolerantie

Inspanningsintolerantie betekent dat iemand lichamelijke inspanning minder goed verdraagt dan gebruikelijk, waarbij al bij lichte activiteit klachten ontstaan zoals extreme vermoeidheid, kortademigheid of hartkloppingen. Het kan ontstaan doordat het hart, de longen of de spieren niet genoeg zuurstof kunnen leveren of gebruiken tijdens inspanning. Artsen onderzoeken inspanningsintolerantie soms met een fietstest of looptest, waarbij hartslag en ademhaling worden gemeten. Bij ongeneeslijke ziektes is inspanningsintolerantie een veelvoorkomend signaal dat het lichaam moeite heeft om aan de vraag naar energie te voldoen.