direct-acting

'Direct-acting' is een Engelse term voor medicijnen die rechtstreeks de oorzaak van een ziekte aanpakken, zoals een virus, in plaats van het afweersysteem daarbij in te schakelen. Deze medicijnen grijpen bijvoorbeeld direct in op een eiwit dat een virus nodig heeft om zich te vermenigvuldigen. De term wordt vooral gebruikt bij antivirale middelen, zoals bij de behandeling van hepatitis C, waar 'direct-acting antivirals' de werkwijze van deze medicijnen omschrijft. Dit onderscheidt ze van behandelingen die de afweer van het lichaam versterken om een infectie te bestrijden. Het woord komt voor bij de uitleg van hoe bepaalde medicijnen tegen chronische infecties werken.