chelatie

Chelatie is een behandeling waarbij een stof, een zogeheten chelator, zich in het lichaam bindt aan metalen zoals ijzer, koper of lood. Door deze binding ontstaat een verbinding die via de urine het lichaam kan verlaten, waardoor overtollige of schadelijke metalen worden verwijderd. De term komt van het Griekse woord voor 'klauw', omdat de chelator het metaal als het ware vastgrijpt. Chelatie wordt onder andere toegepast bij ziektes waarbij metalen zich ophopen in organen, zoals bepaalde bloedziektes waarbij regelmatig bloed wordt toegediend en ijzer zich opstapelt. Op een site over ongeneeslijke ziektes komt de term voor omdat chelatie bij dit soort chronische aandoeningen een blijvend onderdeel van de behandeling kan zijn.