plaque

Een plaque is een ophoping van stoffen zoals eiwitten, vet of littekenweefsel op een plek in het lichaam waar dat niet zou moeten zijn. Bij multiple sclerose ontstaan plaques in de hersenen en het ruggenmerg doordat het immuunsysteem de beschermlaag rond zenuwen aanvalt, en bij aderverkalking vormen plaques van vet en kalk zich in de wand van bloedvaten. Ook bij de ziekte van Alzheimer wordt gesproken van plaques, dan gaat het om ophopingen van het eiwit amyloïd tussen hersencellen. De plek en de opbouw van een plaque bepalen welke klachten iemand ervaart. De term komt op deze site voor omdat plaques bij meerdere ongeneeslijke, chronische aandoeningen een rol spelen in het ziekteproces.