beeldvormingstechniek

Een beeldvormingstechniek is een methode waarmee artsen zonder operatie kunnen kijken naar wat er binnen in het lichaam gebeurt. Bekende voorbeelden zijn röntgenonderzoek, echografie, CT-scans en MRI-scans, die elk op hun eigen manier een beeld maken van organen, botten of weefsel. Deze technieken worden gebruikt om een ziekte vast te stellen, de uitbreiding ervan te bekijken of te controleren of een behandeling werkt. Bij ongeneeslijke ziektes worden beeldvormingstechnieken vaak herhaald om te volgen hoe de ziekte zich ontwikkelt. Het woord komt dus voor als wordt uitgelegd hoe een diagnose is gesteld of hoe de situatie in het lichaam wordt gevolgd.