eiwitophoping

Eiwitophoping betekent dat eiwitten zich opstapelen in cellen, organen of weefsel, in plaats van op de juiste manier afgebroken of afgevoerd te worden. Dit kan gebeuren doordat een eiwit een verkeerde vorm heeft aangenomen, waardoor het lichaam het niet meer goed kan opruimen. De opgehoopte eiwitten kunnen cellen beschadigen of de werking van een orgaan verstoren, wat leidt tot geleidelijke schade. Eiwitophoping speelt een rol bij verschillende ongeneeslijke ziektes, zoals amyloïdose en sommige neurologische aandoeningen, waarbij het de oorzaak is van de klachten die iemand ervaart. Het woord komt daarom regelmatig voor bij de uitleg van hoe zulke ziektes ontstaan en zich ontwikkelen.