immobilisatie

Immobilisatie betekent dat een lichaamsdeel of het hele lichaam tijdelijk niet kan of mag bewegen. Dit kan het gevolg zijn van een behandeling, zoals een gipsverband of spalk na een botbreuk, maar ook van een ziekte die de spieren of gewrichten aantast. Bij sommige aandoeningen ontstaat immobilisatie geleidelijk, doordat spierkracht afneemt of bewegen steeds meer moeite kost. Langdurige immobilisatie kan invloed hebben op andere delen van het lichaam, zoals de spieren, de botten en de bloedsomloop, omdat beweging normaal gesproken bijdraagt aan hun functioneren. Het woord komt voor bij ongeneeslijke ziektes omdat verminderde beweeglijkheid daarbij vaak een rol speelt, soms door de ziekte zelf en soms als onderdeel van een behandeling.