Chelatietherapie is een behandeling waarbij een stof, een zogeheten chelator, in het lichaam wordt gebracht om zich te binden aan metalen, zoals lood, kwik of ijzer. Het gevormde complex kan daarna via de urine het lichaam verlaten. De behandeling wordt in de reguliere geneeskunde vooral gebruikt bij een bewezen vergiftiging met metalen of bij een teveel aan ijzer in het lichaam. Buiten die toepassingen wordt chelatietherapie soms ook aangeboden bij andere aandoeningen, zonder dat daar voldoende wetenschappelijk bewijs voor is. Op een site over ongeneeslijke ziektes komt de term naar voren omdat sommige patiënten deze therapie overwegen naast hun reguliere behandeling, in de hoop klachten te verminderen.
← Vers le glossaire
Dictionnaire médical
chelatietherapie
behandeling die met een stof zware metalen aan zich bindt, zodat het lichaam ze kan uitscheiden.
Mots associés
codex.care ne donne pas de conseils médicaux. Cette explication indique la signification du mot, non ce qu'il signifie pour toi. Discutes-en avec ton propre soignant.