brain-computerinterface

Een brain-computerinterface is een systeem dat elektrische signalen uit de hersenen opvangt en vertaalt naar opdrachten voor een computer, rolstoel of ander apparaat. De signalen worden meestal gemeten met elektroden op de schedel of, in een verdergaande vorm, met elektroden die op of in de hersenen zijn geplaatst. Deze technologie wordt onderzocht als hulpmiddel voor mensen die door een ziekte hun spieren niet meer kunnen aansturen, bijvoorbeeld bij ALS of een dwarslaesie, zodat zij toch kunnen communiceren of apparaten kunnen bedienen. Het is nog grotendeels onderzoeksmateriaal en wordt maar op beperkte schaal buiten studieverband gebruikt. Het woord duikt daarom vooral op bij nieuws over onderzoek naar hulpmiddelen voor mensen met een ernstige, blijvende beperking.