ziekte van parkinson

De ziekte van Parkinson is een hersenziekte waarbij zenuwcellen die de stof dopamine aanmaken, geleidelijk afsterven. Dopamine is nodig om bewegingen soepel te laten verlopen, waardoor bij deze ziekte klachten ontstaan zoals beven, stijfheid, trage bewegingen en een onzekere houding. De ziekte is genoemd naar de Engelse arts James Parkinson, die de aandoening in 1817 als eerste uitgebreid beschreef. De oorzaak is nog niet volledig bekend en de ziekte kan vooralsnog niet worden genezen, maar medicijnen en behandelingen kunnen de klachten wel verminderen. Omdat de ziekte langzaam verergert en levenslang blijft, komt de term veel voor bij informatie over chronische neurologische aandoeningen.