immobiliteit

Immobiliteit betekent dat iemand niet of nauwelijks meer zelf kan bewegen, bijvoorbeeld door een spierziekte, verlamming of ernstige vermoeidheid. Het kan het gevolg zijn van een ziekte die de spieren, zenuwen of gewrichten aantast, of van langdurige bedrust. Immobiliteit verhoogt het risico op andere problemen, zoals doorligwonden, longontsteking of trombose, omdat het lichaam minder in beweging komt. Het woord komt voor op deze site omdat het een veelvoorkomend gevolg is van diverse ongeneeslijke aandoeningen en van belang is voor de zorg rondom de patiënt.