beeldgeleiding

Beeldgeleiding betekent dat een arts tijdens een onderzoek of behandeling gebruikmaakt van beelden, zoals röntgenfoto's, echobeelden of CT-scans, om precies te zien waar hij of zij moet handelen. Op deze manier kan bijvoorbeeld een naald voor een biopsie nauwkeuriger op de juiste plek worden gebracht, of kan een bestraling exact op een tumor worden gericht. Beeldgeleiding maakt behandelingen vaak veiliger en preciezer, omdat gezond weefsel beter gespaard kan blijven. De techniek wordt gebruikt bij onder andere biopsieën, operaties en bestralingstherapie. Het woord komt op een medisch platform terug omdat beeldgeleiding steeds vaker wordt toegepast bij de diagnose en behandeling van ongeneeslijke ziektes.