monotherapie

Houdt in dat een ziekte wordt behandeld met slechts één soort medicijn, in tegenstelling tot combinatietherapie, waarbij meerdere middelen samen worden gebruikt. Monotherapie wordt vaak gekozen wanneer één medicijn voldoende effect heeft of om bijwerkingen te beperken. Bij sommige chronische en ongeneeslijke ziektes wordt in een later stadium overgestapt op een combinatie van middelen als monotherapie niet meer voldoende werkt. Het woord komt op deze site voor omdat het een veelgebruikte term is bij het beschrijven van behandelstrategieën.