chelator

Een chelator is een stof die zich chemisch bindt aan metalen in het lichaam, zoals ijzer, koper of lood. Door deze binding ontstaat een verbinding die niet meer schadelijk is en die via de nieren kan worden uitgescheiden. Chelators worden gebruikt bij chelatie, een behandeling die wordt ingezet wanneer metalen zich opstapelen in organen, bijvoorbeeld door herhaalde bloedtransfusies. Zonder behandeling kan een teveel aan metalen leiden tot schade aan het hart, de lever of andere organen. Op een site over ongeneeslijke ziektes komt de term voor omdat chelators onderdeel zijn van de zorg bij chronische bloed- en stofwisselingsziektes.