bloeddrukbeheersing

Bloeddrukbeheersing betekent dat de bloeddruk zo goed mogelijk binnen een gezonde bandbreedte wordt gehouden, meestal met medicijnen, aanpassingen in voeding of beweging. Een langdurig te hoge bloeddruk kan bloedvaten en organen zoals de nieren, het hart en de hersenen beschadigen, wat bij bestaande ziektes de klachten kan verergeren. Bij mensen met een chronische aandoening, zoals een nierziekte, is de bloeddruk vaak lastiger onder controle te krijgen dan bij mensen zonder onderliggende ziekte. Artsen volgen de bloeddruk daarom regelmatig en passen de behandeling aan wanneer de waarden te hoog of te laag blijven. Het woord komt daarom voor in teksten over de behandeling van ziektes die de bloedvaten of de nieren aantasten.